(Aan de liefde van mijn leven,
of mag ik hem ook een andere naam geven?)
Ik weet amper waar te beginnen zinnen te vormen en vervormen want ik weet, wie dit leest, weet alles en meer, het is weer een vertrouwd gevoel te leven met een meer dan half ontblote, veel te grote ziel, geëxposeerd als het werk van een mislukte kunstenaar, deels op straat, deels in een te versleten, niet vergeten, galerij, ik doe er steeds een schepje bij, laat me horen wat je denkt, ik wil voelen wat je krenkt, ik wil je pijnigen, venijnigen, schijnigen, berijmigen in een gedicht dat je eindelijk en zonder meer, alle eer zal aandoen die je verdient, ik weet niet hoe of waaraan maar dat is nog steeds waar wij ook staan, een verduisterde stad in een miezerig lichtbad dat dan onze wereld heet, ik vergeet, maar even, en ik grijp weer naar jou, trekken als twee sterke teams aan een verrot touw, gedoemd om te barsten, kapot te gaan, ik kan je niet en nooit weerstaan en dit gaat zich herhalen, ik weet: dit gebeurt nog en wie me ook waarschuwt, het komt niet goed, dit is hoe het voelen moet, ik wist nog niets toen ik jou zag, jij leerde, begeerde, bezweerde, bekeerde, jij hebt mij, neen, jij wilt het niet, volledig in jouw macht, verwacht ik nog iets, niets, maar hoe dit voelt, blijft het en wrijft het er nog dieper in, ik ben van jou en jij van mij, maar samen is wij en wij is fout, want het benauwt, ik verval in clichés, zoveel dingen mogen niet meer, ze zijn me verboden als een geile man naar de hoeren, het is niet aanvaard, maar het zit in mijn aard, ik ben door jou ziek verklaard en verontschuldigen hoeft niet meer, wij zijn daar voorbij, wij weten beter en zijn vergeter, versleter, veelheter,ik kan dit niet benoemen, mijn woorden schieten los, dit is niet meer ik, ik ben wie ik verstik, maar we moeten besluiten en gevoelens niet langer uiten, ik verzwijg wat ik wil, en dan wordt het stil, ik zoek nog wat verder, maar heb al geluk, mijn wereld draait niet langer averechts en stuk, ik haal nog een laatste keer adem en besef goed, als dit is wat jij wil, dan is dat goed.
(Maar vergeet gerust, ik kom en ga niet, want ik blijf, ik worstel me graag hardhandig terug in jouw lijf.)
