Er valt nog een lange weg
af te leggen,
af te raken.
In al je kleine stukjes zou ik
je willen oprapen.
Lijmen.
Kleine barstjes vergeten, weten
hoe ze er gekomen zijn.
Als ik je nog eenmaal uit mijn handen
laat glippen, glij ik mee.
Je komt niet meer terug,
ik zorg ervoor je leven lang
lijkt zo kort
als het plots onderbroken wordt.
En stopt.
