Hier huist nochtans een bloedend hart
in een lijf van bijengeplakte,
onderuitgezakte
vellen. Opeengeperste porieën.
Maar wat kapot kan
Al kloppend baant het zich een weg
waar geluk loeit van vreugde
kan het meedansen in de maat
Ritmes leiden wegen in.
En wat kapot is
Grauw grijze massa van herinneringen
opnieuw verteld, als blazen
op pasgemaakte vuren. Aangewakkerde vlam.
Maar wat kapot was
Tijd en rust kruipen rond.
Hart en hoofd verzoenbaar maken,
meer aan je denken, dan je aan te
raken.
En wat gemaakt is.
Kan terug stuk.
