Gehavend als oude oorlogsmakkers
Verhalend maar niemand volgt
Want onze tongen, uitgeworsteld,
een laatste kus teveel
een grof geschut doorheen mijn lijf
mijn mond moegestreden
maar
Huist daar nog een kogel
Onze pijn even opgelicht
een bominslag, wel twee seconden
maar
Handen uitgezocht
Ik ken jouw lijf
jij het mijne
vechtlust die zal verdwijnen
ter plaatse, eeuwige rust
